Ergens; dichtbij – Panama Pictures / Pia Meuthen

Ergens; dichtbijMaandag 15 april 2013 naar de voorstelling Ergens; dichtbij van Panama Pictures / Pia Meuthen in het Bellevue Theater te Amsterdam geweest.

Vacuum trip

Direct, intiem en vermoeiend. In deze dansvoorstelling bevind je je in de ontwapenende parallel wereld van de dansers. Door hun oprechte en directe lichaamstaal van dans en acrobatiek, weten ze de meest gewone situaties zo intiem te maken, dat je je als publiek soms afvraagt of je wel mag blijven kijken zonder inbreuk te doen op hun privacy. Gewone mensen, gewone situaties: wat zijn ze spannend!

Het eenvoudige decor (Katleen Vinck) houdt je in het hier en nu, terwijl je je simultaan ergens op de vlakten van de USA zou kunnen bevinden of binnen de muren van een grauwe stad. Het geeft ruimte, bescherming en oneindig hoge muren waar je overheen wilt blijven klimmen naar een uitweg. Het kostuum (Sanne Reichert) versterkt het gevoel dat we ons in een actuele situatie bevinden, waar alles echter net even anders blijkt. Kleine speelse details en invloeden van ondefinieerbare tijdsperiodes blijven je nieuwsgierig maken naar wie de personages zijn. Het vacuüm wordt nog weer versterkt door het lichtontwerp (Ate Jan van Kampen) die met het  vergroten en verkleinen van de ruimte je gevoel van tijdsbesef in de war schopt. De muziek (Jeroen Strijbos en Rob van Rijswijk) is vaak heel letterlijk aanwezig als component in het geheel, waardoor we in de urgentie van de voorstelling blijven.

Na afloop realiseer je je dat je in een uur op zijn minst wel drie mensenlevens hebt meegemaakt!

Houd ze in de gaten!: http://www.panamapictures.nl/

Video: http://www.youtube.com/watch?v=ixae08VsWec

Advertisements

Revolver Besorgen – Helena Waldmann

Donderdag 12 juli naar de voorstelling Revolver Besorgen van Helena Waldmann in het Bellevue Theater geweest tijdens het Julidans festival te Amsterdam.

1 + 1 = 3

In deze sterke voorstelling wordt het genre ballet omgetoverd tot contemporary dance! Met de gewaagde setting van vlakke vloer theater en de extreem goed uitgevoerde balletten door Brit Rodemund ontstond er een nieuwe vertelvorm waarin de grenzen van wat je denkt te kennen vervagen en je met een verward gevoel achter blijft.

Normaliter krijg je ballet als publiek met een zekere afstand te zien waarin de grootsheid domineerd. In deze voorstelling werden de grote stukken als Carmen en Swan Lake echter terug gebracht tot een solo die zich in een ondefinieerbare ruimte afspeelde, waardoor je goed kon merken wanneer er haperingen in de altijd strak uitgevoerde dans ontstonden. Door de keiharde en fragmentarische lichtontwerpen van Herbert Cybulska werd het geheel nog intiemer en kwetsbaarder.

De voorstelling liet ons hiermee niet alleen de belevingswereld van een dementerend persoon zien, maar ook van hoe wij denken dat deze eruit ziet. Dit heftige maar zeer actuele onderwerp werd zonder oordeel en met veel liefde aan ons getoond waardoor je werd meegezogen in de absurditeit ervan.

Site: www.helenawaldmann.com

‘ValAngst’ – MATZER

Donderdag 15 maart naar de voorstelling ‘ValAngst’ van MATZER in het Bellevue Theater Amsterdam geweest.

Alsof je naar een film zit te kijken.

Muziek en tekst. De live muziek in het stuk zet de toon. Breekbaar en zacht dwingend geeft het openingen naar de lappen tekst die door je trommelvliezen naar binnen roffelen. Het stuk vertelt over de struggles in het leven van een gezin bestaande uit vader, moeder en zoon.  Doordat je naar een alledaagse situatie zit te kijken kun je je tot je eigen ergernis vaak snel vinden in de scènes die vol frustratie en irritatie zitten.

De behoefde om hardop te roepen “hou je kop!” geeft te denken. Het decor (Sacha Zwiers) is akelig realistisch en kaal waardoor je de frustraties die in de tekst naar voren komen nog minder kunt negeren. Ook het kostuum (Ilse Vermeulen) sluit nauw aan op de realiteit van het stuk.

Tegen het einde van de voorstelling bekruipt je hetzelfde gevoel als in de bioscoop:          je weet hoe het gaat aflopen en toch hoop je op een alternatief.

Gaat het zien: http://www.matzer.org/

YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=4qSuYy6rWEY&feature=player_embedded

‘Screaming Object’ – Duda Paiva Compagny and Oliveira & Siameses

Woensdag 22 februari tijdens het Pop Arts Festival naar de voorstelling ‘Screaming Object’ van Duda Paiva Compagny and Oliveira & Siameses geweest in het Bellevue Theater Amsterdam.

Het lichaam als object.

Met de verwachting poppentheater te zien werd ik aangenaam verrast door dit stuk dat met name uit dans en beweging bestond. Nieuw voor mij was dat Duda Paiva’s achtergrond net als die van Mauricio Oliveira uit dans bestaat. Het samenspel van de twee makers komt voort uit een lange vriendschap waarin dit echter hun eerste samenwerking is.

Tijdens het stuk bewoog Mauricio Oliveira zich over het podium als dansende pop die al dan niet door Duda Paiva werd gemanipuleerd. Beide speelden met of als pop in een abstract landschap van mogelijkheden. Uit het nagesprek bleek dat zij ieder zo hun eigen vertelstijl vanuit hun discipline het stuk in brachten, maar dat hun gezamenlijke verhaal voortkomt uit de fascinatie dat mensen dagelijks gebruik maken van maskers. Tijdens de opvoering werd het mij vooral duidelijk dat zij de passie voor beweging delen, of dat nu in pop, in het lichaam of een combinatie van beide zat.

Fascinerend en herkenbaar uit mijn eigen werk vond ik het opzoeken van de grens tussen levende pop en lichaam als gebruiksvoorwerp. Het decorbeeld en het kostuum ondersteunde in veel opzichten meer de danskant en de fragmentarische stijl van het stuk. De poppen en objecten haalde het geheel meer naar de intieme en kwetsbare stijl van een poppentheatervoorstelling. Deze jonge voorstelling is duidelijk nog in ontwikkeling en heeft veel groei mogelijkheden in zich.

Ga het zien!: http://dudapaiva.com/Main/NL_screamimgObject.html

 

‘2’ – TAO dance theatre

Dinsdag 8 november de intensieve voorstelling ‘2’ door TAO dance met DMA in het Bellevue Theater Amsterdam gezien.

Keiharde, wiskundige, wetenschappelijke, lichamelijke, mentale, zorgvuldige dans.

Een geniale sound-scape. Het kostuum als een bronzen beeld. Een lichtontwerp dat alles op je netvlies brand.

Alles tot in de puntjes uitgewerkt… wat is het dat we dan nog ervaren?

Meer weten: http://www.dansmakers.nl/choreographer/tao_dance_theater