‘Grenspost Zinnenwald’ – Orkest de Ereprijs

Dinsdag 1 november naar de première van ‘Grenspost Zinnenwald’ door Orkest de Ereprijs in het Compagnie Theater geweest.

Terwijl de rampen om je oren vliegen, de onmenselijke situaties je naar de keel grijpen vraag  je je als publiek bij tijd en wijle af of  jij nu het publiek van de voorstelling of de televisieshow bent.

Drie jonge zangeressen vertalen het harde leven aan Grenspost Zinnenwald. De vulgaire teksten worden zo feitelijk gebracht en door de zangstijl zo uit hun verband gehaald dat je soms niet anders kan dan gniffelen. Dit donkere spel wordt voor de toeschouwer doorbroken met sterke rekwisieten en live videobeelden. Door deze videobeelden lijkt er een dubbeling van de werkelijkheid op het toneel te ontstaan waardoor je je als publiek tijdens het stuk  in drie verschillende werelden kunt wanen.

Het orkest, de zangeressen en de technicus passen maar net met zijn allen op de speelvloer. Hierdoor lijkt het orkest een soort woud van onverschillige omstanders die het publiek vragen: waar sta jij?

Ga deze muziektheater voorstelling nog beleven: http://www.compagnietheater.nl/voorstelling/grenspost-zinnenwald-spel-zonder-grenzen.html

 

“Ik hou van jou maar je hindert me” – vloeistof

Vrijdag 14 oktober naar de dansvoorstelling “Ik hou van jou maar je hindert me” van vloeistof geweest in de Melkweg Amsterdam.

Twee dansers zijn op onderzoek gegaan naar de lichaamstaal van twee mensen die in een lange relatie zitten.

De confrontatie met elkaar en het publiek roept vragen als: Wat gebeurt er als je naar jezelf kijkt door de ogen van een ander? Herken je jezelf nog? Hoe neem je nu waar? Wie is er hier nu ik?

Door de stemmen van de dansers over twee verschillende boxen af te spelen ontstaat er humor met een scherp randje. Doordat je de stemmen wel kunt linken aan de dansers, maar ze niet daadwerkelijk op het moment worden uitgesproken blijft het spel speels en worden de vragen of opmerkingen ook gelijk aan het publiek gesteld i.p.v. een dialoog tussen de twee dansers.

Het publiek wordt bij binnenkomst verdeeld over de twee tribunes die ieder een kant van de vierkante dansvloer vormen. Zo word je kader beïnvloed en krijg je een meer witte of zwarte, mannelijke of vrouwelijke voorstelling te zien. Dit nodigt uit tot conversatie naderhand.

Goede presentatie van een interessant dansonderzoek.

Ga hem nog zien: http://www.vloeistof.nl/